Door: Marianne
De reden waarom ik na ruim 27 jaar lesgeven nog steeds heel enthousiast ben over leren tekenen met het rechterbrein is omdat het levens van mensen verandert.
Een van die levens is het leven van Gerda.
Gerda worstelt al heel lang met tekenen voordat ze bij mij les komt nemen.
Van de ene lerares naar de andere leraar en altijd thuis komen met een wanhopig gevoel ‘Ik leer het nooit.’
Wat niet zo erg zou zijn als daar niet tegelijkertijd het diepe verlangen is om wél te kunnen tekenen!
Het is deze drive die haar voort doet gaan.
Maar, ze staat nu bijna op het punt om het op te geven.
Ik ben, zo verteld ze mij, haar laatste kans.
We beginnen met de eerste lessen (Ik gaf toen nog fysiek les).
We doen hetzelfde programma als je in het boek Tekenen (met het rechterbrein) kun je leren volgt.
Ik leg de groep uit waarom het linkerbrein niet kan tekenen.
En we dit bij het leren tekenen in de ruststand moeten zetten.
Het is een logisch verhaal. Met wetenschappelijke testen en belangrijke wetenschappers die het verhaal ondersteunen.
Dat is belangrijk.
Immers het linkerbrein houdt van logica. En van wetenschappelijk bewijs. Wat wetenschappelijk bewezen kan worden, is voor het linkerbrein waar!
Ik heb het nodig dat alle linkerbreinen in de groep akkoord gaan met wat ik doe.
Vandaar ook de uitleg.
Daarna gaat iedereen tekenen.
We beginnen met de vaastekening.
Voor mij als docente is dit een belangrijke oefening.
Want hier moeten mijn cursisten zélf ontdekken hoe ze tijdens het tekenen overschakelen van het dominante linkerbrein naar het tekenbrein: het rechterbrein.
Hoe beter ze dit kunnen, hoe makkelijker het voor hen zal zijn om te leren tekenen met het rechterbrein.
Gerda ging er helemaal voor.
Ze was vastbesloten deze laatste kans om te leren tekenen aan te grijpen.
De vaastekening ging haar goed af.
De oefening die daarop volgt is de omgekeerde tekening van Picasso
Ik zag hoe ze vol overgave tekende (wat haar kenmerkte) en begon te ontspannen.
Ze kreeg plezier in het tekenen.
De eerste lesdag (of de eerste hoofdstukken in het boek) is spelevaren.
Een beetje met je teen in het water om te ontdekken hoe het aanvoelt.
Pas op de tweede dag beginnen we met het echte werk.
Tekenen leren is hetzelfde als leren waarnemen.
Wie goed kan waarnemen, kan goed tekenen!
Zo simpel is het.
Om goed te kunnen waarnemen, is het nodig om het linkerbrein in ruststand te zetten.
Voor veel mensen in onze westerse samenleving is het linkerbrein dominant. Het is het deel van ons denken wat ook ‘denkt’ dat het alles beter kan. Ook tekenen!
Met slimmigheidjes leren mijn cursisten het linkerbrein in ruststand te zetten en dan opeens gaan ze echt waarnemen. Echt kijken! Echt zien wat er te zien is.
Goed waarnemen = goed kunnen tekenen
Dat is vaak een openbaring.
We denken vaak, dat we goed kijken, maar als het linkerbrein actief is, kijk je vaak oppervlakkig. Een snelle blik, een woord erbij en klaar is Kees.
Dat is ook nodig: ons linkerbrein helpt ons met overleven en het moet snel een situatie kunnen beoordelen. Dan heb je er niets aan als je allerlei details ziet, die je alleen maar afleiden.
Om te kunnen tekenen , is het net andersom!
Je kunt niet tekenen wat je niet ziet! Zo simpel is het.
Door de oefening van het blind-contourtekenen leer je zien wat er echt te zien is.
Dan kun je dit ook tekenen.
Het dominante linkerbrein geeft ons ook een gevoel van (schijn)-zekerheid.
Het is het deel van ons denken wat alles het liefst bij het oude, het bekende houdt.
Door te leren waarnemen met het rechterbrein verliest het linkerbrein de controle.
Wat er dan kan ontstaan is ‘angst’.
Het is het ego wat bang is om zich te verliezen in onbekendheid, in onzekerheid en in het onverwachte.
Terwijl Gerda gisteren rustig tekenende, gaat het nu veel minder.
Dat is niets nieuws.
Het linkerbrein stribbelt soms tegen en komt met al dit soort emoties.
Dan ben ik er om dit alles in goede banen te leiden
Wie doorgaat, wie volhoudt, komt tijdens de lessen (en het doorwerken van het boek) altijd op een moment waarop de remmen losgaan.
Er ontstaat een grote vrijheid en plezier in het tekenen.
Hoe dat komt?
Ons linkerbrein heeft maar een heel beperkte visie.
Een visie die vaak los staat van de echte werkelijkheid.
Zoals het beeld van het mannetje bij een zebra. Het is geen echt mannetje, het is een verkorte, ingekrompen, geminimaliseerde versie van de werkelijkheid.
Zo is ook het kijken met het linkerbrein.
Wie leert tekenen met het rechterbrein bevrijdt zichzelf van deze beperkte visie van het linkerbrein en komt terecht in iets wat verbinding heeft met jouw als mens.
Wat als het ware put uit wie jij écht bent. Jouw ziel.
Door het linkerbrein in ruststand te zetten en het rechterbrein te bevrijden van de dominantie van dit deel van ons denken, maak je jezelf als het ware vrij.
Hoe verder we met de workshop vorderen hoe mooier Gerda gaat tekenen!
Haar kunstenaarsziel die zo lang smachtte naar dit moment vloeit bijna over van vreugde.
Ze kan het haast niet geloven; de prachtige, sensitieve tekeningen die ze maakt.
En wat een verschil.
De angstige, onzekere gekwetste Gerda is in een paar dagen tijd veranderd in een stralende vrouw die met grote ogen kijkt naar al het moois dat uit haar handen komt.
Wie zou niet blij zijn om dit te kunnen meemaken?
Voor iedereen die graag wil leren tekenen, is deze transformatie mogelijk.
Van de duizenden cursisten die mijn workshops hebben bezocht (en nu zij die mijn boeken kopen), zijn er velen die begonnen met niets (kunnen) om uiteindelijk in volle glorie hun artistieke vermogens te kunnen vormgeven.
Velen van het zijn een verdere studie gaan volgen aan een academie, hebben een eigen kunstenaarspraktijk of genieten nog elke dag van het tekenvermogen wat hen de mogelijkheid geeft zich in tekenen en schilderen te kunnen uiten.
Als je iets hebt geleerd – zoals autorijden of fietsen- is het goed om heel veel te gaan oefenen.
Dat heeft een puur fysiologische (lichaam) reden.
Door te oefenen, ontstaan er verbindingen in jouw hersenen waardoor je én wat je geleerd hebt steeds beter kunt én je het nooit meer vergeet.
Vanuit deze gedachte heb ik de jaren dat ik lesgaf een vervolgprogramma voor de workshop Leer Tekenen gemaakt.
Wat nu het Werkboek Tekenen (met het rechterbrein) kun je leren is.
Hierin ga je eerst alles wat je geleerd hebt (in het basisboek) herhalen.
Zoals elke goede lerares weet: herhaling zorgt ervoor, dat je alles nog beter begrijpt.
Daarna ga je vrij tekenen waarin je alles wat je geleerd hebt, oefent, oefent en oefent.
100 achtereenvolgende dagen?
Waarom 100?
Wetenschappelijk is bewezen, dat als je iets 100 dagen doet het een gewoonte wordt.
Je wilt dan niets anders meer dan elke dag (even) tekenen. Hoe leuk is dat?!
Het Werkboek Tekenen (met het rechterbrein) kun je leren is een challenge; 100 achtereenvolgende dagen teken je minimaal 30 minuten.
Om je te helpen deze uitdaging vol te houden, hebben we de app Tekenen kun je leren ontwikkeld.
Deze helpt je met tracking (bij houden van jouw vorderingen), notificaties, inspiratie momenten en uiteindelijk een prijs om de 100 dagen challenge vol te houden.
Meer informatie hierover kun je op deze pagina vinden.
Wat is nu de moraal van dit verhaal?
Dus, mocht je nog twijfelen aan jouw kunnen wat betreft leren tekenen?
Geef jezelf net als Gerda een (laatste?) kans!
Wie het Duo Pakket bestelt heeft alles in huis.
Je volgt dan precies hetzelfde programma als wat ik jarenlang in mijn workshops Leer tekenen heb gegeven.
En weet je wat?
Je hoeft het niet alleen te doen.
Bij aankoop van één van de boeken kun je je aanmelden voor de besloten Facebookgroep Tekenen kun je leren.
Daar zijn bijna 1.000 mensen bezig met hetzelfde boek en kun je elkaars werk bewonderen, elkaar inspireren of bemoedigen en kun je mij elke dag een vraag stellen als je iets wilt weten.
Zie ik je daar?!
Ik verheug mij erop.
Ik kon net iets meer dan een kopvoeter tekenen.
Door jouw boeken en het goed opvolgen van de lessen ben ik nu al heel ver gekomen.
Ik raad iedereen die wil leren tekenen ook met veel enthousiasme jouw boeken en methode aan.
Karina (België)